← Terug naar de Líthica Pedreres Tickets-startpagina
The towering machine-cut canyon and planted garden floor at Líthica quarry gardens Zonder wachtrij beschikbaar

Wat te zien in Líthica — Pedreres de s'Hostal

De twee steengroeven, de botanische tuinen, de middeleeuwse boomgaard, het stenen labyrint en het in de rotsen uitgehouwen amfitheater — wat te bekijken en in welke volgorde.

Bijgewerkt in juni 2026 · Líthica Pedreres Tickets Concierge-team

Líthica biedt verrassend veel variatie op een compact, beloopbaar terrein: twee contrasterende steengroeven, een botanische tuin, een middeleeuwse boomgaard, labyrinten van steen en haag, en een uit de rotsen gehouwen amfitheater. Deze gids leidt u langs wat u kunt zien en in welke volgorde, zodat u de hoogtepunten in het onthaaste tempo ervaart dat de plek verdient — bij voorkeur in de koelere ochtenduren.

De machinaal uitgehouwen steengroeve

De meeste bezoekers worden als eerste aangetrokken door de machinaal uitgehouwen steengroeve, en het is het meest direct indrukwekkende deel van de site. Hier werd de steen met machines geopend, wat strakke, rechte sneden en loodrechte verticale muren opleverde die hoog oprijzen rond een vlakke vloer — een ruimte die aanvoelt als het schip van een dakloze kathedraal, uitgehouwen uit één blok goudkleurige marès. Op de vloer van de steengroeve staan en omhoogkijken naar de torenhoge wanden, met hun regelmatige zaagsporen die het licht vangen, is de foto die iedereen van Líthica onthoudt.

Neem de tijd om de hele vloer te verkennen en plekken te vinden waar u van bovenaf in de steengroeve kunt kijken — dat geeft een heel ander gevoel van diepte en schaal. Het licht is hier belangrijker dan waar ook: bij laagstaande zon in de ochtend of late middag gloeien de muren in een diepe honinggoudkleur, terwijl vlak middaglicht ze bleker en minder dramatisch maakt. Dit is het deel van de site om op het beste licht te timen als u kunt.

De handmatig uitgehouwen steengroeve, tuinen en boomgaard

De oudere, met de hand uitgehakte steengroeve vormt een compleet contrast en is voor velen de meest memorabele helft van het bezoek. Generaties lang met de hand uitgehouwen, zijn de wanden zacht, onregelmatig en organisch. Hier heeft de stichting haar tuinen aangelegd: een botanische tuin met Menorcaanse en mediterrane planten, gerangschikt tussen het bewerkte gesteente, en een middeleeuwse boomgaard met fruitbomen op de plek waar ooit blokken steen werden weggehaald. Tussen citrusvruchten en aromatische kruiden wandelen terwijl de uitgehakte muren om je heen oprijzen – dat is de kern van wat Líthica zo uniek maakt op het eiland.

Wandel door de labyrinten – van steen en van haag – die je de groeve in leiden in plaats van er dwars doorheen, zodat het doolhof en het uitgehakte landschap één worden. Paden dalen af tussen niveaus via trappen en hellingen, en openen zich plotseling naar een beplante kamer, een vijver of een uitzicht op een steile wand. Dit is het deel van de site om langzaam en zonder vaste route te dwalen, jezelf een beetje te laten verdwalen; om bijna elke hoek is er iets nieuws, en dit is het gedeelte waar kinderen het meest genieten van het gevoel van ontdekking.

Het Amfitheater en het Grotere Geheel

Rechtstreeks uit de rots gehouwen is een amfitheater waarvan de natuurlijke akoestiek het een gevierde zomerse locatie maakt voor muziek, dans en theater. Zelfs als er niets te doen is, is het een van de beste plekken om stil te staan: ga op de stenen treden zitten, neem de schaal en de stilte in je op, en waardeer hoe een plek die is gebouwd door steen weg te halen, is veranderd in een plek om samen te komen. Als je in de zomer komt, is het de moeite waard om te controleren of er een voorstelling gepland staat – hoewel evenementen de toegang op bepaalde data kunnen beïnvloeden.

Een stap terug: het echte hoogtepunt van Líthica is het hele idee ervan: een werkende steengroeve, bestemd voor de stortplaats, gered vanaf 1994 en omgevormd tot een cultureel-erfgoedtuin, in 1997 uitgeroepen tot Bien de Interés Cultural. Het zien van de kale, machinaal uitgehakte kloof en de beplante, handmatig uitgehakte kloof naast elkaar – dezelfde arbeid en dezelfde steen die twee totaal verschillende landschappen voortbrengen – is wat een curiositeit verandert in iets dat je bijblijft. Gun het de volle 1,5 tot 2 uur en laat de contrasten zich ontvouwen in plaats van te haasten voor de ene beroemde foto.

Veelgestelde vragen

Wat zijn de must-sees bij Líthica?

De torenhoge machinaal uitgehakte steengroeve, en de met de hand uitgehakte steengroeve met zijn botanische tuinen, middeleeuwse boomgaard en stenen labyrint. Voeg het rotsuitgehakte amfitheater toe. Het zien van de kale en de beplante groeven naast elkaar is de kern van het bezoek.

Wat is het verschil tussen de twee steengroeven?

De oudere groeve werd met de hand uitgehakt, met zachte, organische, onregelmatige wanden – nu beplant als tuinen en boomgaard. De nieuwere werd machinaal uitgehakt, met steile, rechte, torenhoge verticale wanden. Het contrast tussen beide is wat Líthica uniek maakt.

Wat is de beste volgorde om de site te bezoeken?

Begin met de dramatische machinaal uitgehakte groeve terwijl het licht goed is, dwaal dan langzaam door de met de hand uitgehakte groeve, zijn tuinen, boomgaard en labyrint, en pauzeer bij het rotsuitgehakte amfitheater. Reken op 1,5 tot 2 uur in totaal.

Is er echt een doolhof?

Ja — er zijn labyrinten van steen en van haag in de oude steengroeve waar je eerder in afdaalt dan eroverheen loopt, zodat het doolhof en het uitgehouwen landschap samensmelten. Voor kinderen zijn ze een absolute highlight.

Waarom is het amfitheater bijzonder?

Het is rechtstreeks uit de rots gehouwen, en de natuurlijke akoestiek maakt het een gerenommeerde zomerse locatie voor concerten, dans en theater. Zelfs als er geen evenement is, is het een prachtige, stille plek om te zitten en de schaal van de steengroeve in je op te nemen.

Wat maakt Líthica historisch belangrijk?

Het bewaart marès-steengroeven die meer dan 200 jaar in gebruik waren, gered van stortplaatsen vanaf 1994 en in 1997 uitgeroepen tot Bien de Interés Cultural — een Spaans cultureel erfgoed. Het toont zowel hoe het steen van het eiland werd gewonnen als hoe het landschap opnieuw is vormgegeven.